Metoda PNF

Czym jest metoda PNF?

PNF jest metodą fizjoterapeutyczną polegającą na ponownej nauce lub odtworzeniu utraconej funkcji w wyniku choroby (tzw. Reedukacja). Proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie ruchu proponuje ruchy zbliżone do czynności dnia codziennego. PNF gwarantuje pacjentowi współuczestnictwie w planowaniu terapii oraz możliwość kontynuacji ćwiczeń w formie programu domowego.

Celem terapii jest przywrócenie wzorców ruchowych takich jak prawidłowe chodzenie, siadanie czy czynności życia codziennego. Wykorzystując techniki stabilizujące, rozluźniające, przeciwbólowe oraz uczące ruchu i koordynacji.

Zastosowanie: porażenie nerwu twarzowego, bóle kręgosłupa lędźwiowego, szyjnego, bóle barków, nauka i korekta chodu, udary, SM, MPD, skoliozy, pourazowe porażenia, choroby nerwowo- mięśniowe, urazy rdzenia, przepukliny oponowo-rdzeniowe.

Ważne zadanie w PNF spełnia opór manualny. Celem jego jest przekazanie pacjentowi ścisłej informacji na temat kierunku, kolejności i szybkości wykonywanego ruchu. Kierunek ruchu jest skośny w 3 płaszczyznach na podobieństwo aktywności ruchowych dnia codziennego. Opór jest to tzw. opór prowadzący lub kierunkowy.

PNF jest metodą przyjazną pacjentowi uwzględnienia podczas planowania terapii potrzeby ruchowe i problemy zgłaszane przez chorego:

– pozytywne rozpoczęcie terapii buduje w chorym, pomimo świadomości uszkodzenia, wiarę we własne siły i powodzenie ćwiczeń,
– jasno określone cele wpływają na świadomość pacjenta podczas zabiegu,
– PNF znajduje funkcjonalne rozwiązania dla problemów ruchowych dnia codziennego pacjenta,
– uczy zmian pozycji oraz ruchów globalnych (np. poruszania się w obrębie łóżka, przesiadania się z wózka na toaletę), jakie wszyscy wykonujemy w życiu codziennym,
– w ćwiczeniach aktywizowany jest wzrok, słuch, receptory dotyku, równowagi, czucia głębokiego
– duża efektywność prowadzonej terapii
– niewielkie wymagania sprzętowe