Hiperlordoza

Hiperlordoza – charakterystyka, objawy, leczenie

Hiperlordoza jest najczęściej występującą wadą postawy. Jej charakterystyczną cechą jest nadmierne wygięcie kręgosłupa ku przodowi, a także wgłębienie w odcinku lędźwiowym gdzie występuje wypięcie brzucha do przodu. Choroba, która nie została poddana leczeniu zwiększa ryzyko wystąpień zmian zwyrodnieniowych w kręgosłupie, dlatego istotne jest, aby jak najszybciej wdrożyć odpowiednie działania terapeutyczne.

Przyczyny hiperlordozy

Hiperlordoza może być zarówno wrodzona jak i nabyta. W przypadku nabytej hiperlordozy jest ona efektem zmian kostnych w obrębie kręgosłupa i miednicy. Ruchy miednicy wpływają na położenie odcinka lędźwiowego kręgosłupa. W przypadku przodopochylenia miednicy dochodzi hiperlordozy.

Większość przypadków hiperlordozy w odcinku lędźwiowym spowodowana jest osłabieniem mięśni odpowiedzialnych za utrzymanie prawidłowych krzywizn kręgosłupa. Słabe i niewydolne mięśnie nie są w stanie prawidłowo ustawić kręgosłup oraz miednicę.

 

Hiperlordoza– objawy

Hiperlordoza charakteryzuje się nadmiernym przodopochyleniem miednicy, wypiętym brzuchem oraz odstającymi pośladkami. Obserwuje się również miejscowe ból oraz parastezje kręgosłupa często promieniujące do pośladków i nóg, a czasem na wyższy segment kręgosłupa. Osłabieniu ulegają mięśnie kulszowo-goleniowe oraz niektóre mięśnie obręczy biodrowej. Schorzenie może być przyczyną przewlekłych bólów brzucha, krzyża, zaburzeń perystaltyki jelit, funkcjonowania pęcherza moczowego, oraz bolesnych i nieregularnych miesiączek.

 

Leczenie hiperlordozy

Należy przede wszystkim zadbać o prawidłowe ustawienie krzywizn kręgosłupa podczas codziennych czynności. W przypadku hiperlordozy, niektóre mięśnie są zbyt rozciągnięte, a niektóre zbyt napięte. Osłabione mięśnie brzucha, pośladkowe oraz mięśnie kulszowo-goleniowe należy wzmocnić. Należy ograniczyć przyjmowanie pozycji pogłębiających hiperlordozę, czyli na przykład leżąc na brzuchu w oparciu o przedramiona.

Podsumowanie

Hiperlordoza polega na pogłębieniu lordozy w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. W zdecydowanej większości przypadków przyczyną hiperlordozy są osłabione mięśnie. Może ona powodować osłabienie lub nadmierne napięcie niektórych mięśni, dlatego terapia powinna być nakierowana na regulację napięcia mięśniowego poszczególnych mięśni oraz zachowanie prawidłowych krzywizn kręgosłupa.